HUMOR,SATIRE

HUMOR,SATIRE
ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΩΝ αποτυχημένων Η ΕΥΘΗΞΙΑ.Κάποτε παλιά οί ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ κακολογούσαν ΤΟΥΣ ΜΠΗΤΛΣ ΓΙΑ ΑΝΗΘΙΚΟΤΗΤΑ+ΑΥΤΟΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣΑΝ.ΕΝΩ ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΓΡΑΨΕ ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΟΥΣ F.E.K.O- ΕΜΕΙΣ ΛΥΣΑΞΑΜΕ

Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου 2011

ΔΕ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΩ...ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΧΕΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΟΥΤΗΣΕΙ ΠΛΟΥΤΙΖΕΙ ΜΕΣΩ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟΥ

«Τι είναι καπιταλισμός; Ένα σύστημα όπου η μεγάλη πλειοψηφία του κόσμου δουλεύει για να πλουτίζουν λίγοι... Μην ακούτε τους επενδυτές'' που λένε: "Έβαλα τα λεφτά μου να δουλέψουν". Δεν είναι τα λεφτά που δουλεύουν, αλλά οι άνθρωποι... Ο ιδιωτικός πλούτος είναι ληστεία. Γιατί κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δούλεψε τόσο πολύ, ώστε ν' αποκτήσει 1 δισ. ευρώ. Πολλοί άλλοι άνθρωποι δούλεψαν γι' αυτό... Όσο για την κερδοσκοπία, είναι όπλο μαζικής καταστροφής. Ξεκινώντας απ' όποιον σπεκουλάρει με τα τρόφιμα και οδηγεί ανθρώπους στην πείνα, οι σπεκουλαδόροι πρέπει να εξαφανιστούν από προσώπου γης. Ο απορρυθμισμένος κόσμος των τραπεζών είναι μια τάξη ανελευθερίας. Εμείς παλεύουμε για μια τάξη ελευθερίας».Ο Όσκαρ Λαφοντέν είπε και τα παραπάνω απευθυνόμενος σε 2.000 ανθρώπους μες στη νυχτερινή παγωνιά στις 18.11.2011 στην ανοιχτή συγκέντρωση του Die Linke με θέμα «Όχι στη δικτατορία των χρηματιστικών αγορών». Τόπος, η (μισή) Πλατεία της παλιάς αυτοκρατορικής Όπερας στο κέντρο του «Τετράγωνου των Τραπεζών», με τους ουρανοξύστες της Deutche Bank και των άλλων γερμανικών τραπεζών, της ΕΚΤ και του Χρηματιστηρίου ολόγυρα: Στην καρδιά του ευρωπαϊκού καπιταλισμού.Ήταν μια πολύ ζεστή συγκέντρωση, με άμεση ανταπόκριση, συνθήματα, χειροκροτήματα, γέλια όχι μόνο για ό,τι έλεγε ο Λαφοντέν, με τον οποίο φαίνεται να διαθέτουν μια πολύ στενή σχέση, αλλά και με τους υπόλοιπους ομιλητές. Ιδιαίτερα χειροκροτήθηκε η αναφορά στελέχους του κινήματος ειρήνης στη Deutsche Bank ως τη «μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση του κόσμου», από την εποχή που χρηματοδοτούσε τους ναζί και τον πόλεμο, ενώ η μητρική της IG Farben παρήγαγε το Cyclon-B για τους θαλάμους αερίων, διαχρονικά έως σήμερα, που διαθέτει μέχρι και μερίδιο στην εταιρεία του πυρηνικού εργοστάσιου της Φουκουσίμα. Και όχι μόνο οι πυκνές αναφορές του Λαφοντέν στην Ελλάδα, αλλά και η δική μου ομιλία αμέσως πριν για ό,τι βιώνουμε εδώ και για το κίνημα που αναπτύσσεται -με είχαν καλέσει να μιλήσω ως «Ελληνίδα δημοσιολόγο»- συνάντησε την ίδια θερμή υποδοχή (κι έπεσε γέλιο, όταν παρομοίασα την αντίδραση της τρόικας στο δημοψήφισμα με αυτή που περιγράφει ο Μπρεχτ: «Δεν θα ήταν ευκολότερο για την κυβέρνηση να διαλύσει τον λαό και να εκλέξει έναν άλλο;»).Ωστόσο οι ίδιοι άνθρωποι γιούχαραν κάθε τόσο - αυτούς που άφηναν λιμουζίνες στην άλλη μισή πλατεία, μπροστά στα σκαλιά της Όπερας: Κυρίες με γούνες και μακριές τουαλέτες και μαυροκοστουμάτους συνοδούς. Μέσα στην Όπερα δινόταν δείπνο των «Ευρωπαίων τραπεζιτών» με οικοδεσπότες τον πρόεδρο της Deutsche Bank Άκερμαν και τον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι. Το πανό στην είσοδο της Όπερας το ανέφερε ως «Νύχτα τέχνης και κουλτούρας»: Οι τραπεζίτες ξέρουν καλύτερα απ' όλους τι ύψιστη εκδήλωση κουλτούρας είναι το φαΐ... Κι ο Λαφοντέν απευθυνόταν κατευθείαν σε αυτούς που ανέβαιναν γιουχαϊζόμενοι τα σκαλιά - καθώς και στους άντρες της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος (ΕΥΠ), που κατέγραφαν (επισήμως κι όχι κρυφά, όπως στην Ελλάδα) μια πολιτική δραστηριότητα κόμματος του Κοινοβουλίου. «Γερμανία, δύο κόσμοι»: μερίσματα-ρεκόρ...Η Γερμανία είναι λίγο μεθυσμένη, την αισθάνεσαι να πάλλει υπό τις αντιθέσεις του συστήματος. Ένας δημοσιογράφος της Handelsblatt (22.11.2011) έγραψε χαρακτηριστικά: «Οι Γερμανοί επιχειρηματίες ζουν σε δύο κόσμους. Στον ένα βασιλεύουν οι λέξεις 'κρίση' και 'φόβος ύφεσης'. Στον άλλο πολλές γερμανικές επιχειρήσεις θα μοιράσουν την Πρωτοχρονιά τα κέρδη τους στους μετόχους.»Και θα μοιράσουν μερίσματα-ρεκόρ, τα δεύτερα ψηλότερα στη μεταπολεμική Γερμανία, καθώς σπάνια είχαν τόσο ψηλά κέρδη όσο το (καταστροφικό για την υπόλοιπη Ευρωζώνη) 2011: μόνο οι 30 επιχειρήσεις του Δείκτη DAX θα μοιράσουν 27,1 δισ. ευρώ! Μήπως όμως ο βασιλιάς τρελάθηκε; Όπως παρατηρεί η κατεξοχήν εφημερίδα του γερμανικού μεγάλου κεφαλαίου, θα μοιράσουν έως 50% των καθαρών κερδών για να επενδύσουν τα υπόλοιπα. Η Deutsche Telekom (ΟΤΕ) μοιράζει στους μετόχους σχεδόν όλα τα κέρδη της, 3 δισ. Η αντασφαλιστική Munich Re, που φέτος πλήρωσε μέχρι και τη Φουκουσίμα, με κέρδη 800 εκατ., θα μοιράσει 1,1 δισ. Και οι υπόλοιποι μοιράζουν πάνω από 70%... Και τι θα μοιράσουν την Πρωτοχρονιά του 2013; Υπάρχει η υποψία ότι ο βασιλιάς των μερισμάτων τότε θα σταθεί γυμνός...Άμεσο αποτέλεσμα; Άνοδος της ζήτησης για είδη πολυτελείας και άνοδος των διαθέσιμων για σπέκουλα. Και αποεπένδυση, καθώς την ίδια ώρα η Μπούντεσμπανκ προειδοποιεί για «σκληρό 2012», με ανάπτυξη 0,5% - δηλαδή για κίνδυνο στασιμότητας ή ύφεσης. Και ο τρέχων δείκτης λιανικού εμπορίου κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τις γερμανικές εξαγωγές με προορισμό το λιανικό εμπόριο: Με τις χώρες της Ευρωζώνης να περνούν όλες σήμερα σε άγρια λιτότητα, το 2011 ο δείκτης λιανικού εμπορίου στο σύνολο της (συμπεριλαμβανομένης και της Γερμανίας) αυξήθηκε λόγω πληθωρισμού κατά 0,8% ως προς την αξία, ο όγκος του όμως μειώθηκε κατά 2,3%...«Γερμανία, διχασμένη χώρα»: ...και απολύσεις-ρεκόρΚι έτσι η ίδια εφημερίδα στις 25/26.11.2011 μιλά για «Γερμανία, διχασμένη χώρα»: Η Νokia θα απολύσει 17.000 εργαζόμενους μέχρι τέλους 2013, οι 3.500 στη Γερμανία. Η Εταιρεία Ηλεκτρισμού Εόν, που στηρίζεται στην πυρηνική ενέργεια, θα απολύσει 11.000 από τους 80.000 εργαζόμενους της, οι 6.500 στη Γερμανία. Η Deutsche Telekom ανάγγειλε άλλες 1.500 απολύσεις μέχρι τέλους του χρόνου. Η δεύτερη μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα Kommerzbank, που το 2008 αγόρασε με τα χρήματα των Γερμανών φορολογούμενων την προβληματική Dresdnerbank, θα απολύσει 9.000 μέχρι τέλους 2013, τους 1.350 άμεσα από τα κεντρικά της στη Φραγκφούρτη, δηλ. από τον ουρανοξύστη που βλέπαμε στη συγκέντρωση κ.ο.κ. Ο γερμανικός ΟΑΕΔ υπολογίζει ότι μέσα στον επόμενο χρόνο θα χαθούν μισό εκατομμύριο θέσεις πλήρους απασχόλησης.Ως ενδεικτικό του τέλους του «θαύματος της απασχόλησης» θεωρείται η άνοδος των προσωρινά απασχολούμενων - 900.000 άνθρωποι το φθινόπωρο, νούμερο ιστορικά πρωτοφανέρωτο. Όμως το «θαύμα» δεν πρέπει να ήταν τόσο ουσιαστικό: Λόγω κυρίως της ψηλότερης ανεργίας, οι κάτοικοι του Βερολίνου έχουν τη μεγαλύτερη υπερχρέωση ανάμεσα στις μεγάλες γερμανικές πόλεις - 12,32%. Εδώ τα χρέη δύσκολα αποδίδονται σε «υπερκαταναλωτική μανία», καθώς ο ταξικός χαρακτήρας τους είναι ξεκάθαρος: Στις δύο παραδοσιακότερες εργατικές περιοχές του, το Βέντιγκ και τη Νόικελν, είναι υπερχρεωμένος 1 στους 5 ανθρώπους (και τα μωρά μαζί)! Η «θεραπεία Σρέντερ»Το γερμανικό μεγάλο κεφάλαιο κατάφερε να κάνει το «εξαγωγικό θαύμα», που οδήγησε στα γερμανικά πλεονάσματα, με ένα πελώριο ντάμπινγκ του μισθού εργασίας: Την τελευταία δεκαετία αυτό στηρίχτηκε στη «θεραπεία Σρέντερ», δηλ. στην Ατζέντα 2010 και στη νομοθεσία Hartz-IV, για τα οποία η Μέρκελ έχει εκφράσει δημόσια την ευγνωμοσύνη της απέναντι στον επικεφαλής της τότε κυβέρνησης Σοσιαλδημοκρατών-Πρασίνων. (Ο τελευταίος τα θέσπισε το 2001 με τη φράση: «Στην κοινωνία μας δεν υπάρχει δικαίωμα στην τεμπελιά».) Μέσω αυτών των «μεταρρυθμίσεων» ο εργατικός μισθός παραμένει παγωμένος επί μια δεκαετία, οι αμοιβές μετατοπίστηκαν εγγύτερα στο κατώτατο ωρομίσθιο, ανέβηκε η ηλικία συνταξιοδότησης και το κοινωνικό κράτος μπήκε σε πορεία αποδόμησης.Οι «μεταρρυθμίσεις» που εισάγονται με το ζόρι στην Ευρωζώνη αποτελούν αντίγραφα της «θεραπείας Σρέντερ», πρότυπο πλέον για όλη την Ευρώπη. Το απλοϊκό ερώτημα είναι: Αν όλοι καταφέρουν να χειραγωγήσουν την εργατική τάξη τους στα πρότυπα της Γερμανίας, δηλαδή «να παράγουν περισσότερα, να δουλεύουν περισσότερες ώρες και να αμείβονται λιγότερο

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου